Podatek odroczony

jest to pozycja w aktywach lub pasywach w bilansie powstające w wyniku różnic między zasadami księgowymi i podatkowymi.

W zależności  od standardów rachunkowości, podatek odroczony wynika z   przejściowych różnic między księgową i podatkową wartością aktywów lub pasywów w bilansie (podejście bilansowe – zgodne z PUN, IRFS i US GAAP), lub różnych momentów rozpoznawania zysków i strat w sprawozdaniach finansowych w dla celów sprawozdawczych lub podatkowych  (podejście wynikowe – zgodne z UK GAAP).

Przykład:

Dokonano odpisu z tytułu aktualizacji 100% wartości   należności od firmy „Alfa” – zalega z zapłatą 7 miesięcy.   Kwota należności wynosi  5000 PLN.     Ujemna różnica   przejściowa wartość  bilansowa aktywów   0 PLN< wartość podatkowa aktywów 5000 PLN, powstaje aktywo z tytułu   podatku odroczonego w wysokości   = 5000 * 19%= 950 PLN

Amortyzacja podatkowa i bilansowa

 
  • Amortyzacja dla celów bilansowych i podatkowych jest różna.
  • Są 3 relacje  między kwotą amortyzacji bilansowej i podatkowej w danym okresie sprawozdawczym:
  • Relacja pierwsza – amortyzacja bilansowa jest wyższa od amortyzacji podatkowej
  • Relacja druga to równość amortyzacji bilansowej i amortyzacji podatkowej, która ma miejsce wtedy, gdy jednostka przyjmuje do planu amortyzacji stawki amortyzacji podatkowej.
  • Relacja trzecia to amortyzacja bilansowa niższa od amortyzacji podatkowej.
  • Konsekwencje w zakresie ewidencji majątku trwałego podlegającego amortyzacji są identyczne jak w przypadku relacji pierwszej.
  • Podstawowe obszary rozbieżności w rezultacie prowadzą do powstania różnic przejściowych pomiędzy wynikiem finansowym i dochodem podatkowym. Oznacza to w konsekwencji również zróżnicowanie wartości księgowej i podatkowej środków trwałych i obowiązek ujęcia podatku dochodowego odroczonego.
  • W praktyce rozbieżności między prawem bilansowym i podatkowym powodują konieczność prowadzenia podwójnej ewidencji dla środków trwałych. Jest to konieczne zwłaszcza w świetle wymogu prawa podatkowego stanowiącego, że ewidencja księgowa ma być prowadzona w sposób umożliwiający ocenę prawidłowości ustalania podstawy opodatkowania, w tym również kosztu amortyzacji podatkowej: 1) różnica przejściowa, 2) brak różnicy.
  • Brak różnicy oznacza, że środek trwały jest wyceniany i amortyzowany do potrzeb podatkowych identycznie jak do potrzeb bilansowych lub że różnice w wycenie i amortyzacji mają charakter trwały.
  • Różnice o charakterze trwałym nie powodują żadnych skutków w zakresie rozliczeń podatku dochodowego w przyszłości. Mają wpływ na bieżący podatek dochodowy. Skutkiem różnic przejściowych jest odroczony podatek dochodowy i obowiązkowe z tego tytułu rezerwy i aktywa.
  • Wartość księgowa (bilansowa) środków trwałych to wartość wykazywana w księgach rachunkowych, podczas gdy wartość podatkowa to wartość ustalona zgodnie z przepisami podatkowymi. Różnica między wartością bilansową i podatkową powstaje w trakcie użytkowania środka trwałego, wskutek różnych przejściowo zasad amortyzacji podatkowej i bilansowej.
  • Z punktu widzenia prawa bilansowego należy początkowo, do momentu pełnego umorzenia podatkowego środka trwałego, tworzyć rezerwę na podatek dochodowy, gdyż występuje dodatnia różnica przejściowa między wartością bilansową a podatkową środków trwałych.

Przygotowano na podstawie  https://ksiegowosc.infor.pl/rachunkowosc/rachunkowosc-budzetowa/69900,3,Skutki-roznic-pomiedzy-amortyzacja-bilansowa-i-podatkowa.html

Amortyzacja-ile ich jest

Odpowiedź jest łatwa:  zależy  przez
pryzmat jakich regulacji patrzymy. Do wyboru mamy MSR, PSR i prawo podatkowe.

Wg MSR 16 mamy metodę liniową,  metodę degresywną i metodę opartą na liczbie
wytworzonych produktów, ale katalog nie jest zamkniety

Wg PSR,  w Ustawie o
Rachunkowości  nie wymienia się żadnej
metody amortyzacji – nie należy jednak stosować metod, których wynik nie będzie
odpowiadał wskazanym w art. 32 ust. 2 tej ustawy kryteriom, ale najczęściej
wybierane są liniowa, degresywna, naturalna.

Prawo podatkowe: metoda liniowa, degresywna, stawek
indywidualnych.

Odsetki jako koszt finansowania i wydatek

Odsetki jako koszt finansowania  i wydatek. Gdzie je znaleźć ? Odsetek na pierwszy rzut oka zawsze będziemy szukać w „Rachunku zysków i strat”  w kosztach finansowych  oraz w sprawozdaniu „Cash flow” w części „Przepływy pieniężne z działalności finansowej”. I to są dobre miejsca. Ale nie jedyne.

Ale dodatkowo:

1.      Odsetki od finansowania przeznaczonego na nabycie/wytworzenie składnika aktywów obrotowych powiększają nam koszt tego składnika i te odsetki znajdziemy  w RZIS w kosztach własnych sprzedaży. Jednak jest pewne ALE:

(A)   ma to zastosowania w przypadkach uzasadnionych niezbędnym, długotrwałym przygotowanie m towaru lub produktu do sprzedaży bądź długim okresem wytwarzania produktu – wg UOR art. 28 ust.4

opcjonalnie

(B)   możliwe jest aktywowanie kosztów finansowania zewnętrznego, które są bezpośrednio powiązane z nabyciem, budową lub wytworzeniem dostosowywanego składnika aktywów. Przy czym dostosowywany składnik aktywów to taki składnik aktywów, który wymaga znacznego okresu niezbędnego do przygotowania go do zamierzonego użytkowania lub sprzedaży – wg. MSR 23.

2.      W przypadku odsetek dotyczących zobowiązań zaciągniętych w celu finansowania budowy środków trwałych do dnia przyjęcia tych składników majątkowych do używania, trzeba uwzględnić w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia tych aktywów (czyli w CAPEX). Nie ma ich w RZIS. Pojawiają się pośrednio w RZIS w okresach następnych w postaci zwiększonej amortyzacji.  

Umiejscowienie w/w odsetek w Cash flow:  odsetki z pkt 1 pojawią się w „Przepływach pieniężnych  z działalności operacyjnej”,  odsetki związane z finansowaniem aktywów trwałych w „Przepływach pieniężnych z działalności inwestycyjnej”.

W momencie sprzedaży aktywa bądź oddania aktywa trwałego do użytkowania odsetki od zaciągniętego kredyty pojawią się już  „Przepływach pieniężnych z działalności finansowej”. W tym samym miejscu pojawią się odsetki jeśli kredyt był refinansowany.

Powyższe jest dobrze zobrazowane w sprawozdaniu finansowym za rok 2018 np. spółki giełdowej Dom Development S.A.

Rachunek zysków i strat – jak zapamiętać wersje

Zgodnie z UOR jednostki inne niż banki, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji sporządzają sprawozdanie finansowe, czyli podają zakres informacji, zgodnie z załącznikiem nr do ustawy. Rachunek zysków i strat może być podany w dwóch wariantach: porównawczym i kalkulacyjnym. Jak zapamiętać?

W wariancie porównawczym poniesione koszty są PORÓWNYWANE do przychodów danego okresu. W wyniku tego przychody   (tak, tak: przychody) są  pomniejszane lub powiększane  („II. Zmiana stanu produktów”)  o koszty nie dotyczące danego okresu.  Mechanika tego wygląda tak:

  1. jeśli wyprodukowaliśmy w danym roku  coś co się nie sprzedało i koszt tego był 100PLN to wchodzi nam w koszty, ale w sumie nie powinien jeśli mamy  zachować zasadę współmierności. To co zrobić ?  Ano powiększamy Przychody o 100PLN niwelując zwiększenie kosztów.
  2. jeśli coś się sprzedało w danym roku a było wyprodukowane w zeszłym roku i koszt tego był 100PLN to NIE wchodzi nam to w koszty, ale w sumie powinno jeśli mamy  zachować zasadę współmierności. To co zrobić teraz ?  Pomniejszamy Przychody o 100PLN niwelując zmniejszone koszty sprzedanego artykułu.

Koszty w tym układzie kalkulacyjnym ujmowane są według miejsc ich powstania (produkcja, sprzedaż, zarząd) i podlegają rozliczeniu na produkty. Celem tego układu jest uzyskanie lepszego wglądu w strukturę kosztów i KALKULAJCA ich tak by było dokładnie wiadomo ile wynosi koszt produkcji danego produktu.